Mein Geist hat sich verwildet

Anonymous (late 14th c.)

Mein Geist hat sich verwildet

Min geyst hat sich verwildet

Min geyst hat sich verwildet
us allem underscheyd :
do ston ich unverbildet
in miner istikeyt.
ich mag mich nút gebinden
in keyn anderheyt :
fry und fry durchgangen,
do bin ich inn erhangen,
ich kan nút anders leben.
min sinne hant sich vergangen,
min vernunft mag es küm erlangen,
wenn der do inne swebet.
vor fröden wil ich wütten :
der mich der fröden wendet,
fúr wor der wil mich toͤten.
min hertz wil us mir selber.
in freyheyt fry müs ich leben :
dz sulent ir mir vergeben.

Wolten ir es eben schöwen
in blosser istikeyt!
ir welt als eyn anders ;
do sint jir an betrogen.
und wellent ir mirs nit glöben,
ich wil üch dz geloben,
us úch wirt keyn anders
denn dz do ewig wz.

ach wolten jr es recht schowen,
wz do lit verborgen
in der h. drivaltikeyt!
sorg aller zitlicher dingen
wil ich mich verwegen :
[aller ding] zumol des wil ich leben
in eyner fryen stille
und in allen dingen unbeweglich ;
dz hat got mir gegeben
sunder und unverborgenlich.
Mich enrůch wz yederman sprech,
.m. so gar tumplich.
.x. o du edels selges leben,
wer o ballen dingen so hoch leret sweben
und der sich on underlos vereynet an im,
doch der mus vor nemen
mengen bittren stos
von den creaturen :
sú úbent in an underlos,
und dor zuͤ die leydige natur.
o wol uf, sele min,
wir müssen bliben unvermischet.
natúrlich us nye creatur gegangen ist
noch kuͤnt nycht wider in
in ir selben icht :
do von kan ich nycht vinden
keyn geschaffenheyt ;
mir ist och vergangen
zit und ewikeyt,
wan ich bin bestandedn
gar in eynikeyt.

Ed. Karl Bartsch

My spirit has gone wild

My spirit has gone wild
from all distinctions:
and so I stand untamed
in my beingness.
I cannot bind myself
to any binding:
I have passed through completely free,
am suspended in this passing,
I cannot live otherwise.
My senses have passed away from me,
my reason can barely grasp it,
when He hovers therein,
I want to rage with joy:
whoever turns me away from these joys,
indeed, brings me death.
My heart wants to go out of myself.
I must live in freedom:
You must grant me this.

If only we could finally see it
in its pure beingness!
You always want something else;
thus, you are always deceived.
And if you won’t believe me,
I want to pledge to you
that nothing else can arise from you
but what has eternally been.

If we behold rightly
what lies hidden there
in the holy Trinity!
From the cares of all temporal things
I want to withdraw:
to live for all things at once
in a free stillness
and immovable in all things;
this God has granted me,
especially and most manifestly.
I care not what anyone says about it,
yes, even nonsense.
Christ, O noble, blissful life,
whoever learned to hover so high above all things
and to unite himself with Him ceaselessly,
must endure many bitter blows
from his fellow humans:
they attack him ceaselessly,
and to this comes one’s own troublesome nature.
O go forth, my soul,
we must remain unmixed.
Of course, where the creature has gone out,
it can no longer return
to its own nothingness.
And thus I can no longer find
anything created within me;
attachment to time and eternity has also passed away for me,
for I am steadfast
in the Oneness.

Alois M. Haas recites the poem

Mein Geist hat sich verwildet. Supposé, 2023.

 

Modern German version

Prepared by Brigitte Knipp (2025)

Access

Sources


 

Bartsch, Karl. Beiträge zur Quellenkunde der altdeutschen Literatur. Strassburg: Karl J. Trübner (De Gruyter Reprint 2019), 1886.