| MIGNON
Kennst du das Land, wo die Zitronen blühn, Im dunklen Laub die
Gold-Orangen glühn, Ein sanfter Wind vom blauen Himmel weht, Die
Myrte still und hoch der Lorbeer steht, Kennst du es wohl? Dahin!
Dahin Möcht ich mit dir, o mein Geliebter ziehn!
Kennst du das Haus? Auf Säulen ruht sein Dach, Es glänzt der Saal,
es schimmert das Gemach, Und Marmorbilder stehn und sehn mich
an: Was hat man dir, du armes Kind, getan? Kennst du es wohl? Dahin!
Dahin Möcht ich mit dir, o mein Beschützer, ziehn!
Kennst du den Berg und seinen Wolkensteg? Das Maultier sucht im
Nebel seinen Weg, In Höhlen wohnt der Drachen alte Brut, Es stürzt
der Fels und über ihn die Flut: Kennst du ihn wohl? Dahin!
Dahin Geht unser Weg! o Vater, lass uns ziehn!
|
|
MIGNON
¿Saps el país dels tarongers en flor? Entre el fullatge obscur
brilla el fruit d’or. Allí es fa el llorer altiu, la murtra
suau gronxats pel dolç oreig sota el cel blau. No saps on és?...
Allí... Volguessis, mon amat, anar-hi amb mi.
Saps l’estada? En pilars s’alça el trespol, cada cambra és bonica
com un sol, les estàtues de marbre em van mirant: "Què t’han
fet—semblen dir-me—pobre infant!" No saps quina és?... Allí... Mon
protector, volguessis anâ amb mi.
Saps la serra? Pels cingles emboirats hi cerquen via els matxos
carregats, en les esberles nien els serpents i les roques s’estimben
pels torrents. No saps on és?... Allí... Oh! mon pare! voldria fer
camí.
Traducció de Joan Maragall |